کاربرد این واژه ها در سرفصل بندی آموزش عکاسی نه تنها اشتباه است بلکه عدم سواد کافی در آموزش دهنده را می رساند. مضاف بر این، ساده یا مبتدی نگاشتن هر هنر یا علمی می تواند خساراتی را در جامعه به بار آورد که از جمله آن ویرانگری در پایه و اساس آن آموزش می باشد. همچنین است که استفاده از کلمات ناآگاهانه می تواند در طول زمان تبدیل به فرهنگی غلط در آموزش عکاسی یا دیگر هنرهای تجسمی گردد.
الیزه فیلم با بیش از ۱۵ سال سابقه عکاسی و تصویربرداری در عرصه ودینگ و با بهره از کارشناسان ارشد تحصیلکرده، پذیرای مراجعین و عروس و دامادهای خوش ذوقی می باشد که تمایل دارند عکسها و فیلمهایشان به بهترین شکل ممکن به ثبت برسد.
الیزه فیلم با بیش از ۱۵ سال سابقه عکاسی و تصویربرداری در عرصه ودینگ و با بهره از کارشناسان ارشد تحصیلکرده، پذیرای مراجعین و عروس و دامادهای خوش ذوقی می باشد که تمایل دارند عکسها و فیلمهایشان به بهترین شکل ممکن به ثبت برسد.
استودیو عکاسی الیزه با بیش از ۱۵ سال سابقه در عرصه عکاسی مناسبتی یکی از نامدارترین آتلیه هایی است که همیشه با دکورهایی خاص، خلاق و غیر تکراری پذیرای خانواده های گرامی می باشد. تا جائیکه از سراسر شهر تهران و حتی حومه مراجعینی خاص را همراه خود داشته است. دکور امسال با عنوان (خرید سفره هفت سین) یکی دیگر از نمونه های این دکورسازیهای زیبا است.
استودیو عکاسی الیزه با بیش از ۱۵ سال سابقه در عرصه عکاسی مناسبتی یکی از نامدارترین آتلیه هایی است که همیشه با دکورهایی خاص، خلاق و غیر تکراری پذیرای خانواده های گرامی می باشد. تا جائیکه از سراسر شهر تهران و حتی حومه مراجعینی خاص را همراه خود داشته است. دکور امسال با عنوان (خرید سفره هفت سین) یکی دیگر از نمونه های این دکورسازیهای زیبا است.
انتخابات اتحادیه عکاسان تهران در سال ۱۳۹۸ انتخابات و مفهومی که از آن در اذهان جامعه نمایان می گردد به مثابه رویدادی بس بزرگ است که ریشه در عمق تاریخ دارد و تصور جامعه نیز بر همین اصل مهم شکل می گیرد که انتخاب به معنای کارهای بزرگ است. اما از نوجوانی آنچه در ذهن من از انتخاب و کار بزرگ معنا می گردد شاید در ندیدن بعضی چیزها، نشنیدن بعضی حرف ها، سکوت کردن زمانی که برایم بسیار سخت بوده است و یا حتی دست کشیدن بر سر کسی خلاصه شود و همین اندیشه ساختار حضور در این انتخابات را برایم فراهم ساخت که بنیان آن فقط حمایت از جوانان و عکاسانی است که مسیر حرکتشان مطلقاً تناقضی با پیشرفت، برای همه عکاسان نداشته است. به خوبی به یاد دارم که یک روز قبل از انتخابات، در سالن همایشِ کوثر سمیناری بر پا شد که شمار زیادی از عکاسان و پیشکسوتان بزرگ تهران و حومه در آن حضور داشتند که من نیز از جمله سخنران های…
جریانات دوران مشروطه و رخدادهای مهم در این دوره از تاریخ و همچنین عمومیت یافتن عکس موجب پیدا شدن حافظه و خاطره مصور تاریخی در ایران شد که این مهم نیز با ابزار دوربین صورت می گرفت و در واقع عکاسی به سهم خود در جاودان نمودن جهان انسان سهم بنیادی و مهمی داشت. با آغاز صده ی چهاردهم شمسی، عکاسی با تحول عظیمی مواجه گردید. کیفیت مواد و لوازم عکاسی به سرعت به سوی بهتر شدن حرکت می نمود و وقتی ثمرات سادگی در عکاسی در جامعه هویدا شد، تاجرانِ ایرانی سعی نمودند در واردات دوربین های قابل حمل و ارزان قیمتی که کمپانی های خارجی تولید می کردند از یکدیگر سبقت بگیرند و حاصل این مسابقه ی تجارت برای کاسبان ایرانی، تبدیل شدن دوربین از یک کالای تفننی و منحصر به طبقه ای خاص، به وسیله ای عمومی و همگانی شد. این تغییرات اساسی که به سرعت در دوران اول پهلوی صورت می گرفت با دستور مستقیم رضا شاه برای اجرای احراز هویت مردمان ایران همزمان گردید.
در سال ۱۳۷۹ سیستم دوربین های دیجیتال وارد ایران شد و به شکل بسیار شگفت انگیزی حدودا سه سال طول می کشد تا این سیستم به عنوان واحد درسی در دانشگاه تدریس شود. زمانِ این روند دگردیسی از آنالوگ به دیجیتال آنقدر زیاد است که گمانِ فرسوده بودن هیئت علمی در این دوره را در ذهن پژوهنده بسیار پر رنگ تر می کند. در آن دوره و پس از سه سال مقاومت اساتید دانشگاه با فراهم نمودن دروس آموزش دیجیتال در عکاسی و کاربرد نرم افزار در عکاسی، در ابتدا فقط دو تن از مدرسین تمایل ورزیدند که وارد این حوزه شوند. زیرا دیجیتال در این دوره به همان اندازه در دانشگاه، صنعت و دانشی عجیبه بود که ورود دوربین به ایران از عجایب مدرنیزاسیون برای جامعه بود. از اصلی ترین اساتیدی که عکاسی دیجیتال را در دانشگاه هنر تدریس کردند می توان از آقایان رضا نبوی و ارسطو مداحی نام برد.
متاسفانه از رویدادهای ورود عکاسی به عنوان یک رشته ی منحصر به فرد مطالب آن چنان زیادی به نوشتار نیامده است. اما خوشبختانه در پائیز سال ۱۳۹۶ به همت دانشگاه هنر و البته دانش آموختگان رشته ی عکاسی در این دانشگاه، نهمین شماره از نشریه ای به نام کالوتیپ به عنوان تنها نشریه تخصصیِ عکاسی در دانشگاه هنر به سردبیری محمد مهرآرا به چاپ رسید. این اقدام هر چند بسیار دیر اما بنیان این نشریه باعث گردید که محققین به خاطر دسترسیِ آسانی که فراهم آمده بود بتوانند به جمع بندی نظراتی بس مهم در ارتباط با اقدامات عکاسی در ایران بپردازند و همایش ها و سمینارهایی نیز در دیگر دانشگاه های هنر برپا گردد. در ابتدا تدریس عکاسی به صورت یک گرایش یا حتی یک رشته مشخص وارد دانشگاه های ایران نشد زیرا ایران به عنوان اولین کشوری بود که در غرب آسیا تلاش می نمود تا به عکاسی نگاهی آکادمیک داشته باشد و به همین خاطر …