سهراب نعمی، عکاس و مدرس عکاسی در دانشگاه تنها یکی از عکاسان مطرح ایرانی است که مردم او را به عنوان عکاس طبیعت و حیات وحش می شناسند. در فیلم کوتاه زیر بخشی از عکس او را در فروردین ماه سال ۱۳۹۷ می بینیم. خیابان زرافشان همه ساله در فصل بهار میزبان مردم تهرانی است زیرا بخش زیادی از این خیابان توسط گلهای رنگارنگ عطر افشانی می شود.
سهراب نعیمی مدرس و استاد دانشگاه، در سال ۱۳۹۶ از برخی عکاسان و جهانگردان خارجی در ایران دعوت به عمل آورد. این دعوت که توسط خانم فقیه زاده عضو انجمن گردشگران ایرانی اروپایی ابلاغ گردید بسیار مورد اهمیت است. زیرا تعامل عکاسان ایران با دیگر عکاسان حاضر در دنیا باعث ایجاد بستری برای تحقق بهتر اهداف آموزشی در ایران خواهد شد.
سهراب نعیمی عکاس ایرانی یکی از هنرمندان ایرانی است که تکنیکهای میکس مدیای او کاملاً شناخته شده است. او برخی از پرتره های خود را با المانهای دیگر هنری تلفیق نموده و آثار زیبایی را به ثبت رسانده است.
سهراب نعیمی بعد از آسمانی شدن استاد محمدرضا شجریان با بیان دکلمه ای در وصف ایشان، از دست دادن این شخصیت والای هنری را به تمام هنردوستان و مردم ایران تسلیت گفت.
سهراب نعیمی استاد و مدرس عکاسی در سفر طبیعت گردی خود در جنگلهای استان مازندران بعد از برخورد با یک خرس قهوه ای آسیب دیده گزارشی را ارسال نموده است.
سهراب نعیمی استاد و مدرس عکاسی در سفر طبیعت گردی خود در جنگلهای استان مازندران بعد از برخورد با یک خرس قهوه ای آسیب دیده گزارشی را ارسال نموده است.
کتاب عکاسی۲۰۲۲، تنها کتاب آموزش عکاسی است که در فصل سوم و مشخصاً در قسمت فصل بندی و طبقه بندی ژانرهای عکاسی با مطرح نمودن ۱۰۳ ژانر عکاسی، به مانند یک دائره المعارف کلیه موضوعات و ابژه های عکاسی را تعریف نموده و حتی با ارائه عکس آن را از یکدیگر متمایز نموده است.
ماکرو در حقیقت به تکنولوژی به کار رفته در برخی از لنزها گفته می شود که باعث می گردد عکاس تواناییِ عکسبرداری از سوژه های ریز یا بسیار ریز را داشته باشد. ماکرو هیچ ارتباطی به بزرگ بودن یا کوچک بودن لنز ندارد. به اینگونه از عکاسی ماکروگرافی می گویند و یکی از مشخصۀ اصلی این عکسها دایرۀ کوچک فوکوس در تصاویر است که باعث می گردد عمق میدان در عکسها بسیار کاهش یابد. ماکرو یکی از جذابترین ژانرهای عکاسی است که چالشهای فراوانی را در پیش روی فرد قرار می دهد که یکی از آنها عدم حضور دقت در گسترۀ تصویر است. لذا فقط بخش کوچکی از عکس دارای وضوح کامل می باشد و بقیۀ اِلمانهای تشکیل دهندۀ تصویر تار است. عکاسان برای رهایی از این موضوع از تکنیک ادغام کردن یا ترکیب کردن و یا براکت کردن تعدادی عکس در کنار همدیگر استفاده می کنند و یا به اصطلاح عامیانه روی یکدیگر می چینند، تا یک تصویر واحد را با عمق میدان بیشتر و با تمرکز روی سوژه در سراسر کادر تولید کنند.
کاربرد این واژه ها در سرفصل بندی آموزش عکاسی نه تنها اشتباه است بلکه عدم سواد کافی در آموزش دهنده را می رساند. مضاف بر این، ساده یا مبتدی نگاشتن هر هنر یا علمی می تواند خساراتی را در جامعه به بار آورد که از جمله آن ویرانگری در پایه و اساس آن آموزش می باشد. همچنین است که استفاده از کلمات ناآگاهانه می تواند در طول زمان تبدیل به فرهنگی غلط در آموزش عکاسی یا دیگر هنرهای تجسمی گردد.