شاید جالب توجه باشد که نقش مذهب در چگونگی ایجاد عکاسی در ایران مورد تحقیق و پژوهش قرار گرفته است. اما با خوانش این کتاب متوجه میشویم که بحثی بسیار مهم است. در قسمتهایی از این کتاب به ملا هادی سبزواری شیخ الاسلام زمان خود اشاره می گردد و مناظره او با ناصرالدین شاه و اعتمادالسلطنه بسیار دیدنی و خواندنی است. در این کتاب به استفتا و فتواهای مراجع اعظام و مراجع تقلید درباره حرام بودن یا حرام نبودن صنعت عکاسی در ایران اشاره می شود و این مهم در کشورهای مسلمان دیگر نیز به تحقیق نویسنده کتاب در فاصله دو عکاس در آمده است.
یکی دیگر از ویژگی های این کتاب وزین که دارای ویراستاری بسیار درخوری نیز می باشد اشاره به انتخابات هیئت مدیره اتحادیه عکاسان در سال ۱۳۹۸ می باشد که استاد نعیمی به شکل یک رمانی جذاب این دوره را به نوشتار در آورده است. ایشان در این کتاب با اشاره به نتایج ناامیدکننده در این دوره اسامی منتخبین اتحادیه عکاسان در سال ۹۸ را اینگونه بیان داشته اند که:
کتاب در فاصله دو عکاس اثر استاد سهراب نعیمی کتابی است در قطع رقعی و کاملا دانشگاهی که به تاریخ عکاسی و همچنین تاریخ صنف عکاسی در ایران می پردازد. در این کتاب به موضوعات تاریخی بسیار زیادی در به وجود آمدن صنعت عکاسی در ایران پرداخته و از جمله آن خاطرات ناصرالدین شاه قاجار است که برخی از متن های آن عیناً از خاطرات شخص ناصرالدین شاه در کتاب استفاده شده است. در بخشی از کتاب از زبان شاه قاجار می خوانیم که:
از دهه ۷۰ به بعد با تغییر نگرش مردم ایران، سیاست های اتحادیه عکاسان نیز دستخوش تغییراتی شد که از جمله یکی از موارد آن توجه به اهمیت برگزاری مجالس بود. البته قدمت اتحادیه صنف ظروف کرایه در تهران که مستقیماً در ارتباط با برگزاری مجالس فعالیت می کرده است، به سال ۱۳۳۰ باز می گردد، اما از دهه هفتاد است که شاهد تغییرات اساسی در نگرش مردم در ارتباط با عکاسی از مجالس هستیم و به همین سبب جامعه به صورت یک حرکت اجتماعی و تنظیم شده تمایل می یابد که مراسم خود را در تالارها برگزار نماید.
در سال ۱۳۹۸ و قبل از انتخابات هیئت مدیره اتحادیه عکاسان تهران چندین بیانیه از سوی مهندس سهراب نعیمی در فضای مجازی به نگاه مخاطبین که بیشتر آنها از عکاسان تهران بودند رسید. این بیانیه ها که غالباً با نگرشی انتقادی از وضع موجود نوشته میشد پایه های نابخردی ها را در دنیای عکاسی ایران نشانه می گرفت و از همین روی علاقه مندان و خوانندگان بسیاری را نیز داشت.
آیا عکاسان از دیرباز با بی توجهی به مسائل اجتماعی و صنفی، باعث به جریان رساندن اتحادیه ای از بنیان فاسد و مستبد نشده اند؟
آیا این جمله از بزرگان که سازش با ظالم،ظلم بر مظلوم است صحیح نمیباشد؟ آیا تن به ظلم دادن، نوعی ظلم کردن نیست؟
به داوری من،صنف علیل،نارس و بحران زده ی ما نتیجه ی مسئولیت دادن به افراد کوچک و سبک مغز، ریاکارو غیر متخصص،بله قربان گو و شیفته ی مقام و ریاست در طول زمان بوده است.و جز با طرد این افراد و پذیرش افراد متخصص و دلسوز ،توسط جامعه ی کثیر عکاسان،راه به جایی نخواهد برد.
با ادب باش که تکلیف جوانان ادب است
فرق ما بین بنی آدم و حیوان ادب است
استودیو الیزه با بهره از اساتید با تجربه و مدرسین دانشگاه در رشته عکاسی سال هاست که میزبان مراجعین گرامی از سراسر شهر تهران در زمینه عکاسی پرسنلی و عکاسی سفارت و همچنین عکاسی آتلیه ای می باشد و همچنین سیاست استودیو الیزه بر این است که اهمیت عکس های پرسنلی کمتر از عکس های آتلیه ای نیست و از همین قرار کلیه عکس های گرفته شده در این استودیو به زیباترین شکل مطلوب تقدیم نگاه مراجعین خواهد شد.
کتاب در فاصله دو عکاس روایت عکاسان جنگو و غمگین است. این کتاب به نوعی روایت تاریخ عکاسان در ایران می باشد.